Van op het platform Il spir lijkt de Rijnkloof een miniatuurlandschap waar bomen net zo groot zijn als de broze en licht pokdalige exemplaren uit de speeldoos op zolder. In het dal schokschoudert een locomotief op viaducten en naast rivieren. Het gekrijs van het treinstel op de sporen echoot tegen de rotsen en doet wat je doorgaans van het gemiddelde warmteonweder mag verwachten in de Alpen: langzaam wegebben en dan in volle kracht terugkeren, als een draaikolk op het droge.
Little Swiss Grand Canyon. Dat is het koosnaampje van het landschap onder het platform. Zwitsers zijn niet megalomaan, ze hebben niets met geblaat, gepoch en andere overdrijfsels. Architecte Corinna Menn heeft vast alles uit de kast moeten halen om de bouwheren te overtuigen het platform de Reto-Romaanse naam voor een gierzwaluw te geven. Vierhonderd meter lager lokt de echte ster: de bijzondere rotsformaties onder mijn voeten zijn eindeloos. Kale, grijze wanden wijzen op een recente aardverschuiving, maar dat is schijn. Een lawine sleet de canyon meer dan tienduizend jaar geleden tot in de kleinste details uit. Begroeiing nam nooit de moeite de rotsen te kleuren. De Rijn vond kronkelend en beukend haar weg naar een eindbestemming, meer dan duizend kilometer verderop. Als de gierzwaluw zich zou laten wiegen op het ritme van de thermiek, dan, en alleen dan, zou hij stroomafwaarts drijven, naar landen waar canyons een verschijnsel lijken uit goedkope B-films.

Hobbelig
Ik kies voor de lange weg. De trappen naar beneden zijn een marteling voor de benen. Ik heb de gewoonte om de ’s winters verdronken conditie langzaam weer op te bouwen met wandelingen, nadien langere tochten, fitness en dan pas het zwaardere werk. Graubünden begint met het zwaardere werk: Flims en Laax, per mountainbike. Bergafwaarts, want om de nijdige knikken in het oplopende parcours te bedwingen, heb je naast stuurmanskunst ook ervaring nodig, en die krijg je niet op een paar uur. Fietsen en mountainbiken kan je in Graubünden op elk niveau. Je hebt wat lef nodig, niet meer dan doorsnee, maar toch. Niet alle paadjes liggen er vlekkeloos bij, met geknakte takken, hoopjes steengruis en – de duivel aller mountainbikers – onzichtbare warrelingen los, rul zand. De echte waaghalzen kiezen voor freeride, met de lift naar boven waarna je door een voor mountainbike geschapen landschap terug naar beneden fietst. Ik houd het bij cross country door de bossen, langs de mooiste plekken van de regio en weer naar boven met de bus.

De no-go zone
Helm vast, op de trappers, bij Dario in het wiel. Dario is snowboardmonitor en omdat je die sport nu eenmaal niet het hele jaar kan uitoefenen, begeleidt hij in de zomer het mountainbiken en nog veel extremere sporten die ik niet eens bij naam durf noemen. Ik schat hem dertig. Hij is het type jongen waarvoor wel eens een meisjeshart is gebroken. Stoer, sportief, minzaam. Ergens in de Alpen wordt in het voorjaar een blik stoere, sportieve en minzame jongens opengetrokken.
Bergafwaarts herhaal ik alle dingen die Dario me geleerd heeft. Recht op de trappers, het zitvlak lichtjes hangend en hoogst onaangenaam achter het zadel, in poses die ik vooraf tot de no-go zone had uitgeroepen. “Maar goed”, lacht de bruine bink, “het maakt je bergaf wendbaarder in de bochten. Knieën en ellebogen moeten gebogen blijven wanneer rechtop, en remmen doe je niet enkel met de voorste rem.” Ja, dát leer je dan wel weer snel uit ondervinding. We volgen het bordje Crestasee. Hij neemt de route voor gevorderden, ik houd het zekere voor het onzekere en volg de verharde wegen waar ik zomaar voorbij gestoken word door een elektrische fiets en zijn zachtjes giechelende berijder.

Riders only
In Flims en Laax staat tijdens de winter zowat alles in het teken van de wintersport. In de zomer regeert de fietstoerist. Op heel wat plaatsen kan je kwaliteitsmateriaal huren. Fietsrekken vind je op elke hoek van de straat. De autobussen zijn – speciaal voor mij en mijn no-go zones – uitgerust met fietsendragers. In de bossen tref je elke kilometer een bassin met drinkwater en zowat iedereen peddelt rond met dure en goed uitgeruste mountainbikes. Zelfs de hotels staan hier in het teken van de tweewieler. Ik logeer in de Arena Lodge for Riders, een hotel met een inspirerend en behoorlijk vreemd interieur. Elke kamer ziet er anders uit en werd ingericht door een merk. Grote internationale sportmerken, maar vooral kleine lokale bedrijven deden eraan mee. De GummiLove-kamer is een nestje voor verliefde koppels met hier en daar wat licht erotische accessoires. Tien procent van de inkomsten op deze kamer gaat naar een organisatie voor aidspreventie. Een go zone voor de volgende keer.

Adrenaline
Dario kent álles over de rubberen hotelliefde en het inrichten van inspirerende kamers. Nadat ik hem ’s anderdaags uitvoerig vertel over de knalgroene gieter als luchter en de boom als kapstok, moet hij zowaar zelf een beetje giechelen. Het snowboardmerk Eleven, dat hem sponsort, vroeg hem de kamer van dat merk te bedenken. Hoe ontwerp je een kamer voor stoere, sportieve en minzame mountainbikers?
We houden halt bij het sportcentrum Prau la Selva waar kinderen als stokstaartjes door de bomen slingeren. Het hoogtepark zorgt voor een adrenalinestoot bij de leerlingen van het plaatselijk schooltje. Je kiest er tussen een van de zeven routes met 8 tot 12 platforms, hoog in de kruinen. Het ene parcours is net iets moeilijker dan het andere.
Beneden wordt alles in gereedheid gebracht voor de Dakine Trail Fox, de hoogmis van het mountainbikeseizoen met grote namen als René Wildhaber en Steffi Marth. Ze doen bij mij geen belletje rinkelen maar geloof me, het is een parcours op hoog niveau. Dario laat me zien hoe je een bocht moet nemen. Of beter: hoe híj dat doet. Om het allemaal iets vlotter te doen verlopen, is er met behulp van hout een soort heuveltje gemaakt zodat je de bocht beter kan nemen. Dario hangt zo goed als horizontaal wanneer hij voorbij zoeft. “Nu jij.” Nee, dank je wel. Boys will be boys.

Exotisch water
In de dichte bossen van Flims is de temperatuur bijna tien graden lager dan in de zon. Het dikke naaldendak vormt een airco an sich. Helblauw water weerkaatst het licht tegen de groene kruinen. De Caumasee heeft tinten van jade, koningsblauw en lapis lazuli. Een doordrongen kleur, met een onaardse, schier exotische schoonheid die ik hier niet meteen verwacht. Het water wordt gevoed door ondergrondse bronnen, geladen met eeuwenoude energie. De Caumasee werkt met kleurcodes. Waar het oppervlak groen wordt, duikt de bodem plots een paar meter dieper. Vanop een hoog opgeschoten rots springen enkele knapen synchroon in het water. Meisjes groeien streepjes op hun door winter en sneeuwkoude gebleekte rug. Ik vind de rolverdeling goed zo, in dit van diepe emoties doorgroefde landschap. Ik sluit de ogen en word voor even, ja zelfs voor heel even, Little Miss Sunshine in de Little Swiss Grand Canyon.

Tips
Freestyle Academy voor skiërs, snowboarders, bikers, skateboarders en freestyle muurklimmers. Oefen je sprongen en land zacht en pijnloos in een bad vol schuimrubber. Talstation Laax, Laax, tel. +41 (0)81/927.71.70, freestyleacademy.laax.com.
De tiende Dakine Trail Fox wordt gereden tussen 22 en 24 juni 2012. Info: www.trailfox.ch.
Flims hoogtepark, Prau la Selva 6, Flims, tel. +41 (0)81/920.91.91, sportzentrum-flims.ch.
Met een elektrische fiets gaat het allemaal wat simpeler. In de regio vind je 35 stations waar je jouw lege batterij kan inwisselen.

Praktisch
UitMagazine vloog met Swiss International Airlines naar Zürich, wwws.swiss.com en reed met de trein en bus naar Flims-Laax-Falera, www.swisstravelsystem.ch.
Wij verbleven in de Arena Lodge for Riders. Arena Flims, Via Prau da Monis 2, Flims, tel. +41 (0)81/911.24.00, www.arenaflims.ch.
Meer informatie over Zwitserland en de regio Graubünden vind je op myswitzerland.com en www.graubuenden.ch.
Flims en Laax liggen in het kanton Graubünden. Terwijl Laax vooral een winterbestemming is, profileert Flims zich als wandel- en fietsparadijs voor zomertoeristen. In beide dorpen kan je tijdens elk seizoen terecht voor sportieve vakanties.
Meer informatie over Flims Laax Falera vind je via www.flims.com, tel. +41 (0)81/920.92.00 of op de mobiele site m.flims.com.


Reizen Graubünden Door Leen Proost